Een moment om eens achterom te kijken: PLATTELANDSKLAS 1985

April 2012. We vertrekken voor de 25ste keer met de leerlingen van het 4de leerjaar op Plattelandsklas naar de Boerekreek. Zowaar een jubileum. En ook een moment om eens achterom te kijken. Waar zijn al die jaren naartoe?

Ik herinner me nog levendig dat in 1984 een collega op school vertelde dat men van plan was om een nieuw initiatief te starten aan de Boerekreek. Een project dat de kinderen meer vertrouwd moest maken met het platteland. Stuwende krachten achter dit project waren de toenmalige rijksinspecteur dhr. Willy Seynave, dhr. Maurits Brugge van de landelijke gilden en dhr. Ward Van de Putte, toenmalig centrumverantwoordelijke van het Bloso-centrum ‘De Boerekreek’. Het project kreeg de naam ‘Polderklassen’ mee.

We besloten bij ons op school op de kar te springen. Het ging er heel wat minder professioneel aan toe dan nu. Nu kan iemand die op plattelandsklas vertrekt terugvallen op een heel pakket didactisch materiaal. Toen was er weinig of niets. Het werd dus de handen uit de mouwen steken en proberen leesteksten, werkblaadjes en diens meer in elkaar te boksen.

Maar het lukte. Beetje bij beetje groeide ons bundeltje en toen de plattelandsklas eindelijk voor de deur stond hadden we iets waar we toch wel een beetje trots op waren.

Bij onze eerste plattelandsklas kozen we ervoor om elke dag op en neer te fietsen tussen Kaprijke en Sint-Jan in Eremo. Daarbij gesteund door enkele ouders en de plaatselijke veldwachters die ervoor zorgden dat we veilig door het verkeer raakten. Alleen op donderdagavond bleven we in Sint-Jan slapen. Toen kon dat allemaal nog.

De weergoden waren ons niet gunstig gezind. Maar we trotseerden regen en wind. Ook al waaide er wel eens iemand in de gracht. Maar dat kan ook van vermoeidheid geweest zijn. Immers de dagelijkse fietstocht heen en terug en de bezoeken ter plaatse vergden heel wat krachten.

Die bezoeken, dat was ook een beetje zoeken. Zowel voor ons, leerkrachten als voor de bedrijven waar we op bezoek gingen. Wie er toen reeds bij was, en nu nog altijd regelmatig klassen ontvangt, is Greta. Op het melkveebedrijf van de familie Van Hecke zijn we altijd welkom geweest en toonde Greta met veel enthousiasme hoe boter gemaakt werd. Maar ook uitstappen in de natuur, naar het vlasbedrijf, naar een akkerbouwbedrijf , naar een varkensbedrijf en naar Boekhoute (vissersdorp zonder haven) stonden op het programma.

Nu, na 25 plattelandsklassen, zijn de kinderen die toen mee aan de wieg van de plattelandsklassen stonden, de ouders van de leerlingen die nu in de klas zitten. En als ik op een eerste ouderavond bij het begin van het schooljaar vertel over plattelandsklassen, zie ik nog altijd hun oogjes twinkelen...

Marc Mallezie

 

Gepost door Marc Van Deuren Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.